խունջիկ-մունջիկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խուն•ջիկ-մուն•ջիկ 

  1. Լոռի, Թբիլիսի, Ղարաբաղ, Վան՝ խունդիկ-մունդիկ
  2. Նոր Ջուղա՝ նազանք ունեցող, հեզանազ, նազանի: ◆ Առեք տարեք, խունջիկ-մունջիկ հարսն ու աղջիկ: Հովհաննես Թումանյան
  • խունջիկ-մունջիկ անել՝ գալ, նազանքով, կոտրատվելով: ◆ Անուշը խունջիկ-մունջիկ անելով ասաց: (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։