խռնդատ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

  1. Արարատյան` Ջավախք` Պապեն` Ալաշկերտ` Բալու` Սասուն` Սիպ` Ոզմ` Երկամյա բույս մոտ երկու մետր բարձրությամբ, հավկթաձև կամ նշտարաձև մազոտ տերևներով և գագաթի վրա ողկույզանման դեղին ծաղիկներով, որի սերմերը ձկների համար մահաբեր են, իսկ տերևներ` թմրեցուցիչ, մարդնակց աչքի համար վնասակար, չոր վիճակում գործ է ածվում իբր վառելիք, կոչվում է նաև եզան ագի:
  2. Վան` անպետք մարդ

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)ռ•ն(ը)•դատ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (բսբ․) խուլածաղիկազգիների ընտանիքին պատկանող բույս (Verbascum thapsus)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (բսբ․) խռջտակ, եզնագի, եզան ազգի, պախրու ագի, արճիճուկ գետնի, ձկան մահարար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Կանաչներից ու խոտերից նշանավոր են` աղշըպանգ, խռնդատ: Ահ
  2. Ինչ ուլուքեք, ինչ պուլուլեք, ինչ խռնդատ, ինչ իր ծաղիկ: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․Ա․ Սիմոնյան, Ի․Հ․ Բատիկյան, Անգլերեն-ռուսերեն-հայերեն կենսաբանական բառարան, Երևան, «ՀՀ ԳԱԱ Գիտություն հրատարակչություն», 2011 — 1020 էջ, ISBN 9785808008885։