խիստ՝ զուսպ կյանք վարող, կենսական պահանջմունքների (ուտելու, խմելու, հագնելու և այլն) մեջ խիստ չափավոր ◆Խստակյաց զինվորական՝ սպարտացի։
(կրոն․) նույնն է՝ ճգնակյաց◆Այստեղ խստակյաց միաբանությունը ճգնում է։ Հովհաննես Թումանյան◆Լիմ, Կտուց և Ախթամար անապատները իրենց խստակյաց աբեղաներով։ (Րաֆֆի)◆Այն խստակյաց, նախնական դարերում անգամ…կանանց զինվելը արտասովոր բան չէր։ Դերենիկ Դեմիրճյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
