ծամ-ծամելիք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ծամ-ծա•մե•լիք 

  1. Պոլիս՝ ծամելու՝ մի պատառ ուտելու որևէ բան ◆ Էշն ու էշպանը ծամ-ծամելիք չունեն։ (Թլկատինցի) ◆ Բանճարեն զատ ալ ուրիշ ծամ-ծամելիք չի մտավ բերվինիս։ (Թլկատինցի)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։