ծվատել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ծուատել

վանկեր՝ ծ(ը)•վա•տել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. ճանկռելով մաշկը պատառոտել ◆ Զարկեց իրեն ու ծվատեց երեսը։ Հովհաննես Թումանյան
  2. քերծել, խոցոտել, ճանկռտել ◆ Վարդը վարդ է, բայց փշերով կծվատե:
  3. ծվենների վերածել, պատառոտել, ճղճղել ◆ Հագուստը՝ շորը ծվատել:
  4. (փխբ․) անգթորեն ծեծել, բզկտել, քրքրել ◆ Որ ձեռս ընկնի՝ բզիկ-բզիկ կանեմ, կծվատեմ: Ստեփան Զորյան
  5. հոշոտել, պատառոտել, կրտոր-կտոր անել ◆ Առյուծը ծվատեց գոմեշին։
  6. (փխբ․) տանջահար անել, տառապանք պատճառել ◆  Քո սիրով հոգիս ծվատեցիր:
  7. (փխբ․) կեղեքել, հարստահարել, ճնշել ◆ Ծվատել են մեր ժողովրդին ավազակաբարո ցեղերը։
  8. (փխբ․) սիրտ կտրտել, վիշտ պատճառել ◆ Ու հոգսը ծվատել Էր նրա սիրտն ու հոգին։ «Գրական թերթ»
  9. (փխբ․) մաս-մաս անել, ցրել ◆ Ծանր ու դանդաղ, վիթխարի անգղերի նման գալիս Էին ամպերը ծվատելով: (Վիգեն Խեչումյան)
  10. (փխբ․) ճեղքել, պատռել ◆ Գնդակները ծվատում էին օդը։
  11. (փխբ․) խախտել, խանգարել ◆ Կրակոցը ծվատեց սպանիչ լռությունը։ (Բոգդան Վերդյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ճանկռոտել, պատառոտել, ծվիկել
  2. տե՛ս բզկտել, գզգզվել
  3. տե՛ս քերծվել
  4. տե՛ս հոշոտվել
  5. տե՛ս ծեծվել
  6. տե՛ս ճեղքվել, պատռվել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]