Դասական ուղղագրութեամբ՝ ծուատել
վանկեր ՝ ծ(ը)•վա•տել
ճանկռելով մաշկը պատառոտել ◆ Զարկեց իրեն ու ծվատեց Հովհաննես Թումանյան
քերծել, խոցոտել, ճանկռտել ◆ Վարդը վարդ է, բայց փշերով կծվատե
ծվենների վերածել, պատառոտել, ճղճղել ◆ Հագուստը՝ շորը ծվատել
(փխբ․) ◆ Որ ձեռս ընկնի՝ բզիկ-բզիկ կանեմ, կծվատեմ Ստեփան Զորյան հոշոտել, պատառոտել, կրտոր-կտոր անել ◆ Առյուծը ծվատեց
(փխբ․) ◆ Քո սիրով հոգիս ծվատեցիր (փխբ․) ◆ Ծվատել են մեր ժողովրդին ավազակաբարո ցեղերը։ (փխբ․) ◆ Ու հոգսը ծվատել «Գրական թերթ» (փխբ․) ◆ Ծանր ու դանդաղ, վիթխարի անգղերի նման գալիս Էին ամպերը ծվատելով (Վիգեն Խեչումյան) (փխբ․) ◆ Գնդակները ծվատում (փխբ․) ◆ Կրակոցը ծվատեց սպանիչ լռությունը։ (Բոգդան Վերդյան)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
