կազ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կազ 

  1. Մուշ՝ ծակված բոժոժից ստացված վատորակ մետաքս ◆ Վատերը կեփենք կազ կշինենք չարսավացու, լեվն էլ խիաթի կքաշենք: (Պերճ Պռոշյան) ◆ կանգնած իս կազ կու մանիս, Արեգակի նման իս (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)
  2. Ղարաբաղ՝ բոժոժից ստացված մետաքս, կերպաս, դիպակ, մետաքսյա կտոր ◆ Աղբե՛ր, աղբե՛ր, յիս քու շուն, գոտկի ծերին աբրեշում, Արբեշում չըլի, կազ ըլի, Սուփրի ծերին սազ ըլի (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կազ 

  1. Պոլիս, Սեբաստիա, Ամասիա՝ քարյուղ, նավթ
  2. ճրագ, լամպ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։