Jump to content

կայֆ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ կայֆ 

Բառակազմություն

[խմբագրել]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

< кейф, кайф < արաբ.

Գոյական

  1. (նորբ․) հաճույք, զվարճալիք, վայելք  Հանրապետության հրապարակն այդ պահին, ինչպես մի երիտասարդ բնորոշ «կայֆերի» մեջ էր։ Մոլորակ (թերթ)
  2. անգործ վիճակ, հանգիստ վիճակ
  3. խմիչքի կամ թմրանյութի ազդեցության տակ գտնվելը

Աղբյուրներ

[խմբագրել]