կանչ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կանչ

Վանկեր՝ կանչ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Հավանաբար բնաձայն կազմություն: Ավելի քիչ հավանական է անմիջաբար բխեցնել հնդեվրոպական *kan- «երգել, հնչել» արմատից (առանց բաղաձայնական տեղաշարժի՝ որպես բնաձայն արմատ):

Գոյական

  1. կանչելը, ձայնելը, ձայն տալը, բացականչելը
  2. կանչելու ձայն
  3. լացի բարձր ձայն, ճիչ
  4. աքլորի խոսելը՝ ձայն արձակելը, հավախոս, աքլորականչ
  5. թռչունների արձակած ձայն
  6. հրավեր
  7. հարսանիքում դրամական հանգանակություն կամ այլ նվեր, փեսայի օգտին, ծաղ
  8. դեպի իրեն ձգելը, առինքնելը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կանչյուն, ձայն, ձայնտուք, բացականչություն, գոչյուն, գոչում, կանչոց, կանչվռտոց, կանչվռտուք, կոչ ճիչ, աքլորականչ, հրավեր, ծաղ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. կանչ ուղարկել- հրավեր ուխարկել, հրավիրել