կանչ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կանչ

վանկեր՝ կանչ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Հավանաբար բնաձայն կազմություն: Ավելի քիչ հավանական է անմիջաբար բխեցնել հնդեվրոպական *kan- «երգել, հնչել» արմատից (առանց բաղաձայնական տեղաշարժի՝ որպես բնաձայն արմատ):

Գոյական

  1. կանչելը, ձայնելը, ձայն տալը, բացականչելը
  2. կանչելու ձայն
  3. լացի բարձր ձայն, ճիչ
  4. աքլորի խոսելը՝ ձայն արձակելը, հավախոս, աքլորականչ
  5. թռչունների արձակած ձայն
  6. հրավեր
  7. հարսանիքում դրամական հանգանակություն կամ այլ նվեր, փեսայի օգտին, ծաղ
  8. դեպի իրեն ձգելը, առինքնելը
  9. հրավիրելը, հրավեր ուղարկելը, ձայն տալը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կանչյուն, ձայն, ձայնտուք, բացականչություն, գոչյուն, գոչում, կանչոց, կանչվռտոց, կանչվռտուք, կոչ ճիչ, աքլորականչ, հրավեր, ծաղ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. կանչ ուղարկել - հրավեր ուխարկել, հրավիրել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։