կաշին քերթել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ծեծել-ջարդել. դաժանորեն պատժել ◆ - Թե մի օրվա մեջն ուսումնարանը գլուխ չեկավ, կաշիս քերթել տուր յասավուլ սարի արջ Մահմատին: (Պերճ Պռոշյան) ◆ - Է՜, Ավետիս դայի, էն վաղի իրավունքը ձեռիս պտի ըլեր, ես սրա կաշին մաշկել էի: Մաթևոս Դարբինյան ◆ - Աղան կգա ու կաշիս կքերի: (Արարատ)
  2. դաժանորեն կեղեքել ◆ Անասուններ արածացնելու, կեր կուտակելու համար չինովնիկները քերթում էին գյուղացիների կաշին: «ՍՀ» ◆ Կը քերթեր անոնց կաշին, տառացի հարազատությամբ մը, կալին մեջ կենդանին կերած հատիկն իսկ ենթարկվելով տասնորդի: Օշ. ◆ - Ձեր գեղացիք ուզում են, որ էլի ռուսի պրիստավը գա կաշիներս մաշկի: Մաթևոս Դարբինյան ◆ Նեղված ժողովրդին կաշին քերթողներուն բան ասելու կըլլային: Ալեքսանդր Մյասնիկյան ◆ Բայց ինչո՞ւ Խութեցին անպատճառ ուզում է, որ իրանից երկու կաշի քերթեն այն սպիտակ գերեզմանի դիմաց, որ նայում է ձորի խորությունից: (Լեո)
  3. բռնություն գործադրել. պատժել ◆ - Տո՛ւր, է՜, տո՛ւր, թե չէ կաշիդ կքերթեն, երեխադ ձեռքիցդ կառնեն: Սերո Խանզադյան ◆ - Լսի՛ր: Որ կաշիներդ էլ մաշկեն՝ չշարժվեք: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Դեռ շաղակրատոում են, թե անազնիվների «կաշին պիտի քերթել»: «ՍՀ»
  4. դաժանորեն կողոպտել ◆ Սրանք բժիշկներ չեն, այլ դիպլոմավոր չարչիներ, կաշի քերթողներ: (Ալեքսանդր Ծատուրյան) ◆ - Ա՜խ, էդ ադվոկատները դրուստ մարդու կաշին են մաշկում, կաշին: (Րաֆֆի)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։