կարաբիներ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Վանկեր՝ կա•րա•բի•ներ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

< карабинер < ֆր․ carabiner

Գոյական

  1. (ռազմ․) (հնց․) կարաբինակիր, հատուկ զինվորական մասի պատկանող կարաբինակիր զինվոր (Արևմտյան Եվրոպայի երկրների և Ռուսաստանի բանակներում XIX դարի կեսերում)
  2. ոստիկան (Իտալիայում)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։