կարճակեցություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [kɑɾt͡ʃɑkɛt͡sʰutʰˈjun]
վանկեր՝ կարճ•ակ•եց•ութ•յուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) կարճ կյանք ունեցող, կարճատևություն ◆ Բայց մեր ազգակիցները պատահաբար մի «փոքիրկ» սխալ են թույ տվել՝ հաշվի չեն առել գործի ընթացքը, որը հանգեցրել է գործի կարճակեցությանը: Լրագիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։