(կյանքի ընկերուհի, (գրբ․)՝ կենաց ընկերուհի) ամուսին, կողակից ◆Կյանքի ընկեր ընտրելու հարցում, իմ կարծիքով, ամենակարևորը հայացքների, մտածելակերպի ընդհանրությունն է։ «Գարուն»◆Ինչո՛ւ այս կայտառ երիտասարդները իբրև կյանքի ընկեր ընտրած էին անճոռնի աղջիկները։ «Ն արդ.»◆- Է՛մմա, սիրելիս, հասկացիր ինձ... իմ կինն ես, չէ՞, կյանքիս ընկերուհին։ Գրիգոր Բալասանյան◆- Չեմ վարանիր հայտնելու քեզ թե իմ հոգվույս հատորն է՝ կենացս ապագա ընկերուհին է այդ։ Տյուս
կյանքի ընթացքում մեկին ուղեկցող բան կամ մարդ ◆-Ասա՛, իմ վիշտ, իմ սև թախիծ, / Այ անբաժան կյանքիս ընկեր, / Դու ո՞ր օրից կամ ո՞րտեղից, / Ի՞նչ դեպքով ես ինձ հետ ընկել։ Հովհաննես Թումանյան
