Jump to content

կոնստեբլ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ կոնս•տե•բ(ը)լ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

<констебль <անգլ․ constable <ֆր․ connétable

Գոյական

  1. (պատմ․) պալատական աստիճան միջին դարերում (Անգլիայում, Շոտլանդիայում)
  2. Մեծ Բրիտանիայում ամրոցի՝ պալատի պարեկ
  3. ոստիկանության ցածրաստիճան սպա (Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում)

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։