Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կործանուել վանկեր՝ կոր•ծան•վել

Ստուգաբանություն

կործանել-ի կրավորական և չեզոք բայ
տապալվել, գահավիժել, խորտակվել ◆ Ես մոնումենտ կանգնեցրի ինձ համար դժվար մի դարում, Երբ կործանվում էր իմ շուրջը այն ամենը, որ բազմաթիվ տարիներ, դարեր էր կանգնել և անմահ էր թվում աշխարհում: Եղիշե Չարենց
ավերվել, ավերակ դառնալ ◆ Կարթագենը պետք է կործանվի,– գոռում եր Օտտոկարը: (Ակսել Բակունց)
ոչնչանալ ◆ Անիծված լինի, քանդվի, կործանվի իրեն մթերած չարության տակին: Հովհաննես Թումանյան
դառնալ, շրջվել, շուռ գալ, գլխի վրա ընկնել ◆ Գարշելի հրեշը իր բորոր թեփամորթ ջանդակով վայր կործանվելով` ընկավ մի բարձր ժայռի վրա:ՂԱ
(փխբ․) դժբախտ դառնալ, դժբախտակալ ◆ –Վահա՜ն, լսո՞ւմ ես, ես կործանվելու վրա եմ... և կկործանվեմ, անպատճառ կկործանվեմ, եթե չփրկես ինձ: (Նար-Դոս)

խորտակվել, տապալվել, գահավիժել, փլուզվել, ընկնել (խսկց․), հեղաբեկվել, գահնկեց լինել, թախտից ընկնել (ժղ․)
քանդել, ավերվել, փլուզվել, փլչել, ոչինչանալ, վերանալ, քարը քարի վրա չմնալ, տակն ու վրալ լինել, կորած լինել
տե՛ս դժբաղտանալ
տո՛ս վարկաբեկվել
տե՛ս շրջվել

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ (to be or become) ruined, destroyed, collapse, founder, sink, turn over, flip գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ Гибнуть (ru) ‎(Gibnutʹ), погибать (ru) ‎(pogibatʹ), погибнуть (ru) ‎(pogibnutʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։