կուսակցականացվածություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [kusɑkt͡sʰɑkɑnɑt͡sʰvɑt͡sutʰˈjun]
վանկեր՝ կու•սակ•ցա•կա•նաց•վա•ծութ•յուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) սուսկ կուսակցական շահերով առաջնորդվելը, կուսակցականացված լինելը ◆ Եվ արդյոք ետխորհդային շրջանում գաղափարական ապտղության և նոր արժեքներ արարելու անկարողության վկայություն չէ նաև ստեղծագործական գործիչների և նրանց միությունների կուսակցականացվածությունը: Լրագիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։