կուտալ
Հայերեն բարբառային բառ
կուտալ 1
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [kuˈtɑl]
վանկեր՝ կու•տալ
- Սասուն՝ շան նման հաչել
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Հայերեն բարբառային բառ
կուտալ 2
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [kuˈtɑl]
վանկեր՝ կու•տալ
- Թբիլիսի՝ շերեփանման աման, ջրփող, որի մեջ է լցվում գետից ջուր բարձրացնող անիվը՝ այգին ջրելու համար ◆ Մելքոնը ջրի աիվից կտրում է մի կուտալ և ջրով լիքը տանում է դեպի Նատոն։ (Գարեգին Սևունց)
- Համշեն՝ թիակաձև փայտ՝ կերակուր խառնելու համար
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։