կրծել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կրծել

Վանկեր՝ կ(ը)ր•ծել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *gurg- (*gurēug՛h-, *gurug՛h ձևերի կողքին) «կրծել» արմատից. հմմտ. հունարեն βρυχω՝ «կծել», լիտվերեն gráu-ti-, հին սլավոներեն grysti, ռուսերեն грызть «կրծել»:

Բայ

  1. ուտելիքի մակերեսից կամ ծայրից ատամներով մանր-մանր պոկել-ուտել ◆ հաց, խնձոր կրծել
  2. ատամներով քերել-ուտել ◆ Նապաստակը կաղամբ է կրծում։
  3. ատամներով մասնիկներ՝ պառառներ պոկել-ուտել ◆ Հարևանի այծերը բուրաստանի կանաչը չեն կրծի։ (Ակսել Բակունց)
  4. ատամներով սեղմել, ծամել ◆ Ձին կրծում էր սանձը:
  5. մաշել, տանջել ◆ Խանդը կրծում էր նրա սիրտը: (փխբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ոււտել, կործել (բրբ․)
  2. մանրել, կրծոտել (հաճախ, շատ տեղերից), խառատել (հնց․)(հնց.), կործկործել
  3. տե՛ս հյուծել
  4. տե՛ս չարչարել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]