Jump to content

կրոնահալած

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [kɾɔnɑhɑˈlɑt͡s]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Ածական

  1. կրոնը հալածող ◆ Հակակրոն ու կրոնահալած ժամանակը բանաստեղծին չէր թույլ տվել հիշելու աստվածազարմ Հիսուսի անունը, բայց նա հիսուսացրել էր Կոմիտասին։ Լևոն Միրիջանյան

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ա․Ս․ Գալստյան, Նոր բառեր, Պրակ Գ, Երևան, «Ասողիկ», 2017 — 158 էջ։