համաբանություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑmɑbɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ համաբանութիւն

վանկեր՝ հա•մա•բա•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. համաձայնություն, միաբանություն
  2. նմանություն, համանմանություն
  3. (տրամ․) մտահանգման եղանակ, երբ երկու առարկաների՝ երևութների և այլնի որևէ տեսակետից նման հատկանիշների հիման վրա եզրակացություն են անում նրանց նաև ուրիշ հատկանիշների նմանության մասին (անալոգիա)
  4. (լեզվբ․) լեզվական որևէ երևույթի փոփոխություն կամ նոր առաջացում արդեն գոյություն ունեցող մի այլ երևույթի նմանությամբ, նմանակությամբ (անալոգիա)
  5. նախապես տարբերվող լեզվական ձևերի նմանակումը նրանց որոշ ընդհաննրությունների հիման վրա

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս համաձայնություն (2)
  2. տե՛ս համանմանություն
  3. (տրամ․) անալոգիա
  4. (լեզվբ․) նմանակություն
  5. ձևաբանական առնմանում, նմանաբանություն, նմանակազմություն, նմանաձևություն, նմանականություն, հանգիտություն, նմանողություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։