համադասական լեզուներ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [hɑmɑdɑsɑkɑn lɛzuˈnɛɾ]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) այն լեզուները, որոնց մեջ որպես քերականական իմաստների արտահայտման հիմնական միջոցներ օգտագործվում են ներքին թեքումը, ածանցումը, բառարմատի կամ բառբառի կրկնությունը, բարդումը և զուգաձևությունները

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ синтетические языки (ru) ‎(sintetičeskije jazyki)
• անգլերեն՝ synthetic languages
• ֆրանսերեն՝
• գերմաներեն՝

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։