համադասություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑmɑdɑsutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ համադասութիւն

վանկեր՝ հա•մա•դա•սու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. համադաս լինելը
  2. (քրկն․) երկու կամ ավելի համազոր՝ ինքնուրույն նախադասությունների կամ նախադասության անդամների կապակցություն
  3. (սպորտ․) համակցություն, կոմբինացիա
  4. խոսքի բաղադրիչների (պարզ նախադասության անդամների, բարդ նախադասության մասերի և այլն) շարահյուսական այնպիսի կապակցությունը, երբ նանք իրար նատմամբ քերականորեն համազոր, հավասարարժեք, համադաս են

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. դասակցություն
  2. տե՛ս համակցություն
  3. համադասություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։