Jump to content

համառ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

«համառ» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով

Դասական ուղղագրութեամբ՝ յամառ վանկեր՝ հա•մառ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *omə- «եռանդուն գործել» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն aniti- «սեղմում է, նեղում է, համառորեն հավաստիացնում է, երդվում է», հին իսլանդերեն ama «ձանձրացնել», հին վերին գերմաներեն emiz «շարունակ», գերմաներեն emsig «եռանդուն»։

Ածական

  1. կամակոր, կամապաշտ, իր ասածի վրա պնդող, հարկ եղածից ավելի հաստատամիտ, չզիջող, կամակոր, կողքը հաստ  Երկուսն էլ համառ ու հպարտ էսպես: Հովհաննես Թումանյան  Իսկ այժմ մի համառ ու անհաղթելի զորություն շարունակ դրդում է կրկնել մտքում. «մի՞թե չկա ելք այս դրությունից»: (Շիրվանզադե)
  2. չլսող, չանսացող, չենթարկվող, հեստ
  3. տոկուն, աննկուն, աներեր, պնդակամ  Համառ պայքար:  Համառ աշխատանք:  Չարենցի հոգին տաղերում աննկուն, համառ է, ասին: Եղիշե Չարենց
  4. տոկունությամբ կատարվող` տեղի ունեցող
  5. տոկունություն արտահայտող
  6. (մկբ․) համառորեն  Եվ նա... կոպիտ ու համառ սկսում էր քաշել դեպի խանութը: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. հաստատակամ, հաստատամիտ, անկոտրում, անկոտրելի
  2. կամակոր, կամապաշտ, համառամիտ, (ժղ․) հաստակող, իրասածի, համառկոտ, պնդաճակատ, պնդագլուխ, (հզվդ․)` խստավիզ, խստապարանոց, պնդապարանոց, կամակառույց (հնց․), (գվռ․)` կողքավեր, կողքավոր, կողինա, կողինար, կոռեճ, խզաչ, պինդգլուխ, վզան, տինկոզ, կողը հաստ, կողքը հաստ, ճակատը պինդ
  3. հեստ, խստերախ
  4. տոկուն, աննկուն, աներեր, անդրդվելի

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]