հանցանք կատարած անձին բռնելիս վնաս պատճառել
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [hɑnt͡sʰɑŋkʰ kɑtɑɾɑt͡s ɑnd͡zin brnɛlis vnɑs pɑtt͡ʃɑˈrɛl]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (իրավգ․) արարքի հանցավորությունը բացառող հանգամանք, համաձայն որի` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել` նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարք կատարելու հնարավորությունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների սահմանների անցում թույլ չի տրվել
- տե՛ս նաև հանցանք կատարած անձին բռնելու համար անհրաժեշտ միջոցների սահմանազանցում
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։