հարակա ժամանակ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [hɑɾɑkɑ ʒɑmɑˈnɑk]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) թրակացու քերականության հայերեն թարգմանությանը կցված խոնարհման աղյուսակում՝ հունական բնագրի մեխանիկական թարգմանությամբ ստեղծված արհեստական ժամանակ, որի տակ դրվել են՝ եզ. էկուիէի, իկոփէիր, էկոփէր, երկ. էկոփէաք... և այլն
- գրաբարի որոշ հին քերականություններում՝ կատարյալ ժամանակ
- տե՛ս սահմանական եղանակի հարակատար ժամանակ
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։