հունից դուրս գալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ինքնազսպումը՝ հավասարակշռությունը կորցնել. պոռթկալ ◆ Սա պայմաններուն մոտ վիճակներով, եղել էին իրենց հունեն, դանակով, բազուկով, դղրդող ու անդիմադրելի: Հակոբ Օշական ◆ Հաճախ հոզվում, հունից դուրս են գալիս: («ՍՀ») ◆ Իմ հոր զայրույթը դուրս եկավ հունից / Եվ դեմքիս կնքեց այրող մի ապտակ: Համո Սահյան
  2. (հունից դուրս ընկնել) Իր (սովորական) բնությունը փոխել ◆ Ամեն ինչ փոխվեց, շուռ եկավ մեկին, կյանքը իր հունից դուրս ընկավ հանկարծ: (Մկրտիչ Խերանյան) ◆ Բնականաբար, աղջիկը վիթխարի ցնցում է ապրում, դուրս է ընկնում սովորական հունից: Սերո Խանզադյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։