Jump to content

հրաձգության խտություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɾɑd͡zɡutʰjɑn χtutʰˈjun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (ռազմ․) միևնույն պայմաններում հրաձգության ժամանակ զենքի հատկություն, որը բնութագրվում է արկերի (գնդակների, հրթիռների և այլն) վերգետնյա կամ օդային պայթումները խմբավորելու սահմանափակ մակերեսի վրա (սահմանափակ տարածությունում)


Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Լ.Վ. Քոթանջյան, Ս.Ե. Ներսիսյան, Հայերեն ռազմական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, 2006 — 408 էջ։