ձևապաշտական քերականություն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [d͡zɛvɑpɑʃtɑkɑn kʰɛɾɑkɑnutʰˈjun]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) քերականության այն ուղղությունը, որը լեզվական իրականությունների գնահատման մեջ առաջնությունը տալիս է ձևին՝ անտեսելով կամ միայն որոշ դեպքերում հաշվի առնելով քերականական ձևերի միջոցով արտահայտված իմաստները

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ формальная грамматика (ru) ‎(formalʹnaja grammatika)
• անգլերեն՝ formal grammer
• ֆրանսերեն՝
• գերմաներեն՝ formale Grammatik

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։