ճաճանչազերծ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [t͡ʃɑt͡ʃɑnt͡ʃʰɑˈzɛɾt͡s]

վանկեր՝ ճա•ճան•չա•զերծ 

Ածական

1. (նորբ․)1. ճաճանչից՝ փայլից՝ ճառագայթից զուրկ։ 2. Անուժ, թույլ ◆ Ես հարգում եմ խորանը ձեր եկեղեցու, պատարագը սքանչելի, սակայն ձերը ճանաչելով, աղոթում եմ իմ Աստծուն, որքան էլ նա ճաճանչազերծ ու կազմազուրկ, որքան էլ ձերը հանճարեղ ու հոգացող։ «Հայաստանի Հանրապետություն»

Թարգմանություն

Աղբյուրներ

• Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։