մահաչյա
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɑhɑt͡ʃʰˈjɑ]
վանկեր՝ մա•հաչ•յա
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (փխբ․) սառն, մեռած, աղոտ ◆ Ու մենք լուսնյակի մահաչյա լույսով Մի ձորում տեսանք տեսիլ մի դժխեմ։ Հովհաննես Շիրազ
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։