մամոնտական
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɑmɔntɑˈkɑn]
վանկեր՝ մա•մոն•տա•կան
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (փխբ․) հրեշավոր (սառցային դարաշրջանում ապրող մամոնտ գազանին նման), վայրի ◆ Եվ ամբոխ անունով հսկան... մամոնտական վայրի գոչումով վանկարկում է. «Իմ սիրելի կայսերի՜ն եմ ուզում...»: Հովհաննես Մելքոնյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։