Jump to content

մասնական կապակցություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [mɑsnɑkɑn kɑpɑkt͡sʰutʰˈjun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) բաղհյուսական կապակցության տեսակ, երբ երկրորդ նախադասությունը արտահայտում է մասերը միևնույն ընդհանուր մտքի, որը և դրանով ամբողջանում է. օր.` «Ուներ նա երկու մատաղահաս աղջիկ, մինը` խիստ տգեղ, մյուսը` գեղեցիկ»։

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։