մարգարտաթույր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɑɾɡɑɾtɑˈtʰujɾ]
վանկեր՝ մար•գար•տա•թույր
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (փխբ․) գեղեցիկ, ընտիր, թանկագին ◆ Որպիսի՜ հստակ ձայնով ու հագագով էին երգվում արցախյան ոսկեհյուս բանահյուսության մարգարտաթույր երգվում արցախյան ոսկեհյուս բանահյուսության մարգարտաթույր երգերն ու պարերգերը։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։