մարդածաշտպանություն
Հայերեն
վանկեր՝ մար•դա•պաշտ•պա•նու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) մարդուն պահպանելը, պաշտպանելը ◆ Գունդ, որի մարտիկների ու սպաների մի ձեռքում զենքն է, իսկ մյուս ձեռքում՝ մարդապահպանության, մարդապաշտպանության Աստծո պատվիրանը։ «Հայաստանի Հանրապետություն»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։