մարտակուռ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɑɾtɑˈkur]
վանկեր՝ մար•տա•կուռ••
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) մարտերից կոփված, մարտական ◆ Այդպես էր ապրում Գառնիկ Ադդարյանը՝ միշտ մարդկայնության և ազնվության մարտակուռ պատնեշի վրա։ «Գրական թերթ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։