մեծախտ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɛˈt͡sɑχt]
վանկեր՝ մեծ•ախտ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (փխբ․) տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ տարածված ախտ՝ հիվանդություն ոգու սովի, ոգեղենության կորստի, արտահայտությամբ ◆ Զգո՜ւյշ, երբ ժամանակի մեծախտի՝ հոգեկորուստի համաճարակային բռնկումների մեջ չընդհատվող հուսախաբումներիդ անհասցե հիշոցներ կխառնվեն։ Եթեր (շաբաթաթերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։