միապետություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ միապետութիւն

վանկեր՝ միա•պետութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. միապետ լինելը, միապետի իշխանությունը
  2. կառավարման ձև, որի ժամանակ գերագույն պետական իշխանության գլուխ է կանգնած մեկ անձ՝ միապետը
  3. կառավարման այդպիսի ձև ունեցող պետություն՝ երկիր
  4. (պաշտանվ․) պետության կազմակերպվածք՝ պետական կառավարման ձև, որի դեպքում գերագույն պետական իշխանությունը լիովին կամ մասնակիորեն պատկանում է (ռեալ կերպով կամ ձևականորեն) միանձնյա ղեկավարի՝ միապետի (թագավորի, կայսեր, ցարի, շահի, սուլթանի ևն), որն այն սովորաբար ստանում է իր նախորդից և ժառանգաբար փոխանցում հաջորդին

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ինքնակալություն, միահեծանություն, կայսերապետություն, կայսրություն, թագավորություն, արքայություն, մենիշխանություն, աշխարհակալություն, միիշխանություն, միայնապետություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։