Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ մոնթ
(պատմ․) (եկեղ․) ◆ Հոգևորականը մոնթին (Ակսել Բակունց) վարդապետի սպասավոր ◆ Ներս մտավ վանահոր մոնթը (Վիգեն Խեչումյան)
(հնց․)
(եկեղ․) տե՛ս դպիր (1)
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. մոնթ(ը) մոնթեր(ը)
Սեռ. մոնթի մոնթերի
Տր. մոնթի(ն) մոնթերի(ն)
Հայց. մոնթի(ն) մոնթերի(ն)
Բաց. մոնթից մոնթերից
Գործ. մոնթով մոնթերով
երգ. (մոնթում) (մոնթերում)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
