մտակեցվածք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mtɑkɛt͡sʰˈvɑt͡skʰ]
վանկեր՝ մը•տա•կեց•վածք
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) մտածողության տիպ, մտածելակերպ, մտախառնվածք (մենտալիտետ) ◆ Վերջին շրջանում գիտական շրջանառության մեջ է դրվում նաև հայի հոգևոր կերտվածքը և մտակեցվածքը։ Մոլորակ (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։