Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ մ(ը)ր•մունջ
մեղմ ցածր ձայն, մրմնջոց, շշնջոց ◆ Արդեն ցուրտ ձմռան փչում է շունչը, լռում վտակի խաղաղ մրմունջը Հովհաննես Հովհաննիսյան
այն, ինչ որ ասվում է մրմնջալով
մեղմ ձայնով ողբ, հեծություն ◆ Ոչ տրտունջ, ոչ մրմունջ (Վահան Տերյան)
տրտունջ գանգատ (փխբ․)
մրմնջոց, մրմնջյուն, մրմնջաձայն, շշնջոց, շշնջյուն, շշնջաձայն, շշուկ, շշունջ, փսփսոց, փսփսյուն, մրմռոց
տե՛ս խորխոջ , կարկաչ ,
տե՛ս սոսափ
տե՛ս տրտունջ , գանգատ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
