մրցակալ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɾt͡sʰɑˈkɑl]
վանկեր՝ մըր•ցա•կալ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) մրցություն բռնած, մրցության հաղթող՝ չեմպիոն ◆ Բուլղարացիների կազմում հանդես են գալիս աշխարհի վեց մրցակալ և նախկին երեք մրցակալներ: Հայրենիքի ձայն
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։