մրցել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ մ(ը)ր•ցել 

Գոյական

  1. մեկի դեմ իբրև մրցակից դուրս գալ, որևէ մրցաձևով մրցակցել
  2. մեկին մի բանում գերազանցելու ձգտել
  3. սոցիալիստական մրցության մեջ մտնել
  4. որևէ հատկություն, բնավորության գիծ և այլն մեկին հավասար չափով ունենալ, հավասար լինել, չզիջել ◆ Համառությամբ նա կարող Է քեզ հետ մրցել, բայց կոպտությամբ, ոչ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մրցակցել, մրցամարտել, կռվել, ուժերը չավել, ուժերը փորձել, խաղալ պայքարել
  2. տե'ս գերազանցել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]