նաշ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [nɑʃ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ նաշ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Փոխառություն՝ արաբերեն na‘š։
նաշ 1
[խմբագրել]Գոյական
- (գվռ․) դագաղ կամ պատգարակ մեռելը գերեզման տանելու համար
- դիակ, մեռած մարմին ◆ Մեջքըդ կոտրի, լուսն ի՞նչ անեմ, Լաշին հասնեմ ես, թ՞ե նաշին։ Հովհաննես Թումանյան
- Հավարիկ՝ պատգարակ՝ հանգուցյալին եկեղեցի տեղափոխելու կամ գերեզման նայելու համար
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]- նաշը կապեմ (անեծք) - մեռնի, գետինը մտնի ◆ Այ գետինը մտնի, նրա նաշը կապեմ, իմ տան աղն ու հացը դրա աչքերը բռնի։ Հ Մկրտչ
- նաշը(դ) տեսնեմ (անեծք) - մեռնի(ես), գետինն անցնի(ես) ◆ Չքվես, Մհեր, Չար անառակ, նաշըդ տեսնեմ, գետինն անցնես։ (Ավետիք Իսահակյան)
- նաշը փռել - սպանել
| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
| |
նաշ 2
[խմբագրել]- տե՛ս նաշի
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։