շահատեր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ʃɑhɑˈtɛɾ]
վանկեր՝ շա•հա•տեր
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) շահ ստացող, շահի տեր ◆ Հայաստանը դիտվել է ոչ թե իբրև հայրենական անսակարկելի ժառանգություն, այլ իբրև ունեցվածք, որ բեկոր առ բեկոր կարող է վերին տնօրինությամբ շնորհաբաշխվել նախագահին շրջապատող շահատերերի անազգ հասարակությանը։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։