շեմել
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ʃɛˈmɛl]
վանկեր՝ շե•մել
Բառակազմություն
[խմբագրել]Բայ
- (նորբ․) քայլ անել, ոտք դնել, մտնել, մուտք գործել ◆ Իսկ մենք իրավունք չունենք թույլ տալ պատանուն շեմել մեծ կյանք՝ հոգեկան ճնշվածության նախնական բեռով։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։