որդ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

«որդ» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով
Որդեր

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ որդ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Պարզ չէ, թե ինչ հարաբերություն ունի հնդեվրոպական *uer- «պտտել, ծռել» նախաձևի, հատկապես սրա *-t-ով աճած *uert- արմատի հետ. հնարավոր է սկզբնային *u-ի անկում օ-ի մոտ (*uort-m > որդ-ն):

Գոյական

  1. (կենդբ․) երկարուկ անողնաշար կենդանի, որ շարժվում է մարմինը ճկելով, ճիճու
  2. (խսկց․) միջատների հասնյակը որ նման է ճիճուներին ◆ Շերամի որդ: ◆ Մեղվի որդ:
  3. (կզմխս․) նույնն է՝ որդնյակ
  4. (բժշկ․) մարդու և կենդանիների մարմնի մեջ ապրող մակաբույծ, ճիճու
  5. (փխբ․) (անարգ) չնչին՝ աննշան մարդ, անարգ մարդ, մարդուկ ոչնչություն
  6. (փխբ․) որոշ զգացում՝ հոգեվիճահ են ցույց տվող բառերի հետ՝ արտահայտում է դրա տևականությունն ու տանջող բնույթը ◆ Նախանձի՝ խանդի որդը:
  7. (գյուղտնտ․) (անտառ․) թրթուր

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (կենդբ․) ճիճու, ճճի, զեռուն, բոտոտ, ուտիճ, (հնց․) որդունք, խոխ
  2. տե՛ս որդնյակ
  3. ճիճու, աղեորդ աղեճիճու, երիզորդ, երիզակ, կլոր որդ, տափակ որդ, տափակ ճիճու
  4. տե՛ս շերամ
  5. տե՛ս հարսնյակ
  6. տե՛ս ոչնչություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մ․Խ․ Պողոսյան, Ֆրանսերեն-հայերեն ագրոէկոլոգիական և անտառագիտական տերմինների համառոտ բառարան (ՀԳԱ), Երևան, 2005 — 144 էջ։