որձալար
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɔɾd͡zɑˈlɑɾ]
վանկեր՝ որ•ձա•լար
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ամուր, հուժկու, պինդ լար ◆ Հայկ Նահապետն էր, որն իր լայնալիճ աղեղի որձալարով որոշեց իր սերունդների բախտը, կենսաձևն ու երկրի սահմանները։ Երկիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։