որսագործիք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɔɾsɑɡɔɾˈt͡sikʰ]
վանկեր՝ որ•սա•գոր•ծիք
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) որս անելու գործիք ◆ Ոչ հեռավոր ժամանակներում, երբ հիմնական որսագործիքը կարթն էր, ձկան որսն արգելվում էր անգամ խոշորագույն ցանցերով։ «Ազգ» ◆ Որսագործիքները կնքվում են Ազգային պարկի կողմից։ Մոլորակ (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։