Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ուխ•տա•դ(ը)•րուժ
ուխտը՝ դաշինքը դրժող՝ խաղտող
ուխտադրժություն հանդիսացող, դավաժանական
ուխտադրուժություն արտքահայտող պարունակող
ուխտազանց, երդմնադրուժ, երդմնազանց, երդմնուրաց, ուրացող, դրուժան, դրժիչ, խոստմնադրուժ, խոստմնազանց, պայմանադրուժ, պայմանազանց, ուխտադավ, ուխտանենգ, դաշնադրուժ, դաշնազանց, (հզվդ․)
տե՛ս դավաճանական
տե՛ս անհավատարիմ
տե՛ս կարգաթող , կարգուրաց
տե՛ս հավատադրուժ , հավատարաց
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
