ուխտաղբյուր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [uχtɑʁbˈjuɾ]
վանկեր՝ ուխ•տաղ•բյուր
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․)որևէ ուխտի՝ հիշատակի համար կառոցված աղբյուր ◆ «Ուխտաղբյուրի երգը»։ Հովհաննես Շիրազ
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։