չափալաղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

  • ՄՀԱ՝ [t͡ʃʰɑpʰɑˈlɑʁ]

վանկեր՝ չա•փա•լաղ 

  1. Արարատյան, Նոր Բայազետ, Գանձակ, Հավարիկ, Շիրակ, Ապարան, Սասուն՝ ապտակ ◆ Դատավորը մոտեցավ նի երկու չափալախ տվեց բերնին: Հժհք ◆ Կուպլիկը իտի յա ասըմ, ետնան Ալմին մին լավ չըմփալախ տամ: Հժհք ◆ Չափալեմ ղարկեց ծիուն: Ըսաց. - Դո՞ր վե էկեր ես, դեն վե գնա: Հժհք ◆ Նարոն իմալ օձու խեթուկ, հուշտ կէղնի, չափալեղ չէ, թոփ մե գիջու կնկա քիթ-մռութ , կը թքի, թորկե կէրթա: Հժհք ◆ Էս քյոսեն սրա ռխին չփալախ ա տալի: Հժհք ◆ Չոբանը մե շապպալաղ զարկեց, տղի խելքը գնաց: Հժհք ◆ Իդիգ եդ դառավ, մե շափալաղըմ օր չզարգեց իմ երսիս՝ էսօր ես մեռե, թե էգուց: Ահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. չափալաղ քաշել,
  2. չափալախ քաշիլ, ապտակել ◆ Դուն օր ... հերս էլած վախտը մեկին ... շափալախ քաշիս կը ... բիթուն մեր խեր ու շառին հմար է: (Խաթաբալա)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։